frijke

Klassiekers doen hun naam meestal eer aan. Het zijn vaak oudere boeken maar ze blijven boeien en zijn vaak nog steeds relevant. Mijn eerste echte klassieker was Les Miserables. Ik las het omdat ik de musical zo mooi vond. En tot mijn grote verbazing (ik was nog erg jong) was het boek minstens zo mooi!

Misdaad en Straf is ook zo’n bekende titel. Ik kocht het omdat ik graag een dik boek wilde lezen, vooral omdat ik er lang mee wilde doen. Ik had niet zoveel geld in die periode. Het boek stelde niet teleur. Het is ongelooflijk knap hoe Dostojevski alle gedachtenkronkels van hoofdpersoon Raskolnikov beschrijft.

Sindsdien geef ik klassiekers met regelmaat een kans. Onlangs heb ik genoten van De Graaf van Monte Christo van Alexandre Dumas. Een meeslepend boek over wraak, armoede, vooroordelen en verschillen in rangen en standen binnen de samenleving.

Als je maar één klassieker wilt proberen dan moet het To Kill a Mockingbird van Harper Lee zijn. Dit kleine maar fijne boek is gelukkig ook weer in het Nederlands verkrijgbaar onder de titel Spaar de Spotvogel.

Een van de mooiste boeken ooit! In The Color Purple van Alice Walker vertelt Celie haar eigen verhaal. Als jong meisje wordt ze na misbruik door haar stiefvader gescheiden van haar dierbare zusje Nettie doordat ze gedwongen wordt te trouwen met een weduwnaar. Diens oudste zoon trouwt met Sofia en zij is een sterke vrouw en goede vriendin voor Celie. Wanneer Celies echtgenoot zijn maitresse Shug Avery in huis neemt, neemt haar leven weer een bijzondere wending.

Dat Celie haar verhaal zelf vertelt maakt het bijzonder en aangrijpend. Haar zinsbouw en spelling zijn niet perfect, haar accent is sterk aanwezig. Hierin lees je haar kwetsbaarheid. Haar ontwikkeling naar een sterke vrouw is prachtig en inspirerend. Niet voor niets zijn er een film, een musical en een verfilming van die musical gemaakt.